Etkinlikler yükleniyor...
Film Söyleşileri No.17 | WALL·E — Andrew Stanton Özgün adı: WALL·E Tür: Bilim kurgu, animasyon, ekolojik ve toplumsal anlatı Yapım yılı: 2008 Ülke: ABD Süre: Yaklaşık 98 dakika; gösterim kopyasına göre değişebilir Yönetmen: Andrew Stanton Senaryo: Andrew Stanton ve Jim Reardon Öykü: Andrew Stanton ve Pete Docter İnsanlığın tüketerek, kirleterek ve terk ederek yaşanmaz hâle getirdiği bir Dünya düşünün. Gezegenin yüzeyi atık yığınlarıyla kaplanmış; insanlar ise yüzyıllar önce dev bir uzay gemisine taşınmıştır. Dünya’da geriye yalnızca çöpleri sıkıştırıp istiflemekle görevli küçük bir robot kalmıştır: WALL·E. Andrew Stanton’ın yönettiği WALL·E, ilk bakışta yalnız bir temizlik robotunun serüveni gibi görünür. Ancak film ilerledikçe tüketim kültürü, çevresel yıkım, teknolojik bağımlılık, yalnızlık, sevgi ve insanlığın kendi geleceği üzerindeki sorumluluğu hakkında güçlü bir uygarlık eleştirisine dönüşür. Film 2008 yılında gösterime girmişlir. WALL·E, yüzlerce yıldır kendisine verilen görevi tekrar ederken çöplerin arasından bulduğu ilginç nesneleri biriktirir. Eski bir müzikalden insan ilişkilerini, dokunmayı ve sevgiyi öğrenmeye çalışır. Dünya’ya yaşam belirtisi aramak için gönderilen EVE ile karşılaşması, onun tekdüze varlığını değiştirir ve kendisini insanlığın geleceğini ilgilendiren büyük bir yolculuğun içinde bulmasına yol açar. İnsanların yaşadığı Axiom adlı uzay gemisi, teknolojinin bütün ihtiyaçları karşıladığı kapalı bir tüketim dünyasıdır. İnsanlar yürümeyi, yüz yüze konuşmayı, çevrelerini görmeyi ve kendi hayatları hakkında karar vermeyi büyük ölçüde bırakmıştır. Pixar, Axiom’u insanlığın son sığınağı olmasının yanında, tüketim kültürünün aşırılıklarla dolu ve kendi içinde sürüklenen bir devamı olarak tasarladığını belirtir. Film, teknolojiyi bütünüyle kötü bir güç olarak göstermez. Asıl mesele, teknolojinin insanın düşünme, hareket etme, ilişki kurma ve sorumluluk alma yeteneğinin yerini almasıdır. İnsanlar rahatlık içinde yaşamaktadır; fakat yaşadıkları çevreyle, birbirleriyle ve kendi bedenleriyle bağlarını kaybetmiştir. WALL·E, ilk bölümlerinde çok az konuşma kullanarak görüntü, hareket, ses ve müzik üzerinden hikâye anlatır. Dünya’nın başına gelenler uzun açıklamalarla değil, atıklarla kaplı kent görüntüleri ve WALL·E’nin gündelik çalışması aracılığıyla gösterilir. Pixar da filmin geçmişi büyük ölçüde görsel anlatımla kurduğunu ve kimi sahneleri sözcüksüz bir hikâye olarak tasarladığını açıklar. Bu yönüyle film, yalnızca ekolojik bir gelecek uyarısı değildir. İnsan olmak için tüketmenin, hareket etmeden yaşamanın ve sürekli ekranlara bakmanın yeterli olup olmadığını sorgular. Merak, emek, sevgi, temas ve ortak bir amaç duygusunun teknolojik rahatlıktan daha temel insan ihtiyaçları olabileceğini hatırlatır. Söyleşide tartışılacak başlıklardan bazıları: * İnsanlık Dünya’yı neden terk etmek zorunda kalmıştır? * Tüketim kültürü çevresel yıkımı ve atık sorununu nasıl büyütür? * Teknoloji hayatı kolaylaştırırken insanın hareket etme ve karar verme yeteneğini zayıflatabilir mi? * İnsanların Axiom’daki hayatı rahatlık mı, bağımlılık mı, yoksa görünmez bir tutsaklık mıdır? * Ekranlar insanları birbirine bağlar mı, çevrelerindeki gerçek insanlardan uzaklaştırır mı? * WALL·E’nin çöpler arasından nesneler toplaması, insanlık kültürünün hafızasını koruma çabası olarak okunabilir mi? * Filmde konuşmanın sınırlı olması, görüntü ve sesin anlatım gücünü nasıl artırır? * Bir robotun insanlardan daha meraklı, duyarlı ve sevgi dolu görünmesi ne anlatır? * Dünya’yı yeniden yaşanabilir hâle getirmek teknik bir görev mi, ahlaki bir sorumluluk mudur? * Geleceğimizi teknolojiye ve büyük şirketlere bırakmak yerine ortak karar verme yeteneğimizi nasıl yeniden kazanabiliriz? Etkinlik; çocuklar ve gençlerin yanı sıra ailelere, eğitimcilere, sanatçılara, çevrecilere, yöneticilere, teknoloji alanında çalışanlara ve tüketim, ekoloji, yapay zekâ, insan ilişkileri ve geleceğin dünyası üzerine düşünmek isteyen herkese açıktır. Point Kültür Sanat’ın Film Söyleşileri No.17 buluşmasında şu sorunun peşine düşüyoruz: Teknoloji hayatımızı kolaylaştırırken, düşünme, hareket etme, birbirimizi görme ve dünyaya karşı sorumluluk alma yeteneğimizi elimizden alabilir mi?