Taylor işi kronometreyle, Deming veriyle, çevik hareket kısa döngülerle yönetmişti; yapay zekâ çağı bu üç mirası tek kapasitede birleştiriyor: süreçler gerçek zamanlı ölçülüyor, kararlar tahmine dayalı modellerle destekleniyor, öğrenme döngüsü aylardan dakikalara iniyor. Kimi araştırmacılar bu evreyi Sanayi Devrimi'yle başlayan dizinin dördüncü halkası sayar.
Yeni Metotlar ve Araçlar
Veriye dayalı karar kültürü, A/B testini ve tahmine dayalı analitiği gündelik yönetim aracı yaptı. Üretken yapay zekâ; raporlama, özetleme ve analiz gibi rutin bilgi işini üstlenirken, "yapay zekâ ajanlarının" süreçleri uçtan uca yürüttüğü modeller deneniyor. Platform işletmelerinde işin dağıtımını ve değerlendirmesini algoritmaların yaptığı algoritmik yönetim, alanın en tartışmalı yüzüdür.
Yöneticinin Değişen İşi
Rutin karar otomatikleşirken insana kalan pay netleşiyor: soruyu doğru kurmak, modelin göremediği bağlamı görmek, etik sınırı çizmek ve anlamı kurmak. Brynjolfsson ve McAfee'nin İkinci Makine Çağı'nda öngördüğü gibi, makineyle yarışan değil makineyle koşan kurumlar öne geçiyor; yönetim düşüncesinin yüz elli yıllık sorusu — insan emeğini nasıl değerli kılarız? — yeniden ve daha keskin biçimde masadadır.