Yunanca katharsis (arınma) sözcüğünden gelen kavram, sanat yapıtının izleyici üzerindeki dönüştürücü etkisini adlandırır. Aristoteles'e göre trajedi, korku ve acıma uyandırarak bu duyguların sağaltıcı biçimde boşalmasını sağlar; seyirci tiyatrodan hafiflemiş çıkar.
Kavram, estetikten psikanalize uzanan geniş bir alanda yeniden yorumlandı: Freud ve Breuer erken dönem çalışmalarında terapötik boşalımı bu adla andı; modern tiyatroda Brecht ise katarsise mesafeli durarak seyircinin duygusal arınma yerine eleştirel bilinçle salondan ayrılmasını savundu. Tartışma, sanatın işlevine dair iki büyük damarı bugün de besler.