Perspektif, resim düzlemini bir "pencere" sayan ve görülen dünyayı bu pencereden geçen ışınların kesitine indirgeyen temsil sistemidir. 15. yüzyıl Floransa'sında Filippo Brunelleschi'nin vaftizhane deneyleri ve Leon Battista Alberti'nin Della Pittura'sı ile matematiksel bir yönteme kavuştu.
Tek kaçış noktalı çizgisel perspektif, dört yüzyıl boyunca Batı resminin omurgası oldu. Sanat ile geometrinin bu kesişimi, kavramın hem Kültür Sanat hem de Pozitif Bilimler taksonomisinde yer almasının nedenidir; izdüşüm geometrisi bugün mimarlıktan bilgisayar grafiğine aynı ilkelerle çalışır. Empresyonistlerin ve ardından Cézanne'ın bu kesin kurguyu gevşetmesi, modern resmin yolunu açan kırılmalardan biri sayılır.
