Hammer'ın Harvard Business Review'daki "Reengineering Work: Don't Automate, Obliterate" (1990) makalesi çarpıcı bir tez içeriyordu: bilgisayarı mevcut bozuk sürecin üstüne kurmak yalnızca bozukluğu hızlandırır. Doğru soru, "bu işi nasıl hızlandırırız?" değil "bu iş bugün baştan kurulsa nasıl olurdu?"dur.
Yaklaşım, sanayi çağından devralınan aşırı iş bölümünü hedef alır: bir siparişin sekiz bölümü dolaşıp haftalarca beklemesinin nedeni kimsenin tembel olması değil, sürecin kimseye ait olmamasıdır. Çözüm, süreç sahipliği ve uçtan uca sorumluluktur.
1990'ların en büyük danışmanlık dalgası oldu; ancak uygulamada sıklıkla toplu işten çıkarmanın örtüsüne dönüştüğü için itibar kaybetti — Hammer sonradan insan boyutunu yeterince önemsemediğini kabul etti. Buna karşın süreç odaklı yönetim düşüncesi, ERP sistemlerinin ve bugünkü dijital dönüşüm programlarının kavramsal temeli olarak kaldı.