Deneyler, aydınlatma düzeyinin verimliliğe etkisini ölçmek gibi tümüyle Taylorcu bir soruyla başladı; ışık artırıldığında da azaltıldığında da verim yükselince araştırma yön değiştirdi. Harvard'dan Elton Mayo ve Fritz Roethlisberger'in katıldığı ikinci evrede, röle montaj odasında beş kadın işçi yıllarca gözlendi; mülakat programında 21.000'den fazla işçiyle görüşüldü.
Sonuç, yönetim düşüncesinde bir eksen kaymasıydı: gözlemlenmenin ve önemsenmenin kendisi davranışı değiştiriyordu (bugün "Hawthorne etkisi" denen olgu) ve işçiler resmî örgüt şemasının altında kendi normlarını üreten gayriresmî gruplar hâlinde yaşıyordu. Motivasyon, iletişim, liderlik ve örgüt kültürü gibi başlıklar bu deneylerle yönetimin gündemine girdi; insan kaynakları yönetiminin entelektüel kökeni buradadır.