Ries, girişimi "aşırı belirsizlik koşullarında yeni ürün yaratmak üzere kurulmuş insan kurumu" diye tanımlar. Sorun genellikle ürünü yapamamak değil, kimsenin istemediği bir ürünü kusursuzca yapmaktır; bu nedenle asıl mesele öğrenme hızıdır.
Yöntem, Toyota'nın yalın düşüncesini ve Deming'in çevrimini girişim bağlamına taşır: en riskli varsayım belirlenir, onu sınayacak en küçük deney (MVP) kurulur, sonuç eyleme dönük ölçütlerle okunur — kayıt sayısı gibi gösterişli ama yanıltıcı "kibir ölçütleri" reddedilir. Varsayım çürürse yön değiştirilir, doğrulanırsa hızlanılır.
Yaklaşım start-up dünyasının ötesine geçerek büyük kurumların yeni ürün birimlerinde ve kamu inovasyon programlarında da kullanılmaktadır. Eleştirisi, sürekli pivot söyleminin uzun soluklu ve derin teknoloji yatırımlarını gerektiren işlerde yetersiz kalmasıdır.